TÜNELDEN KAÇIP BİRA İÇMEYE BEYOĞLU’NA GİDERDİK

Ben  o  zamanlarda  ciddi bir  adamdım haylazlık demiyelim de yaptık  tabii  bazı işler. Bizim okul eskiden tıbbıye olarak kullanırlarmış o tarihlerde kadavra taşımak için  okulu yeraltından Karacaahmet’e bağlayan yer altı tünelleri  kullanırlarmış, sonra  kapatılmış. Biz de şimdikinde  değil tabii o eski  binada yatılı okuduk O tünellerden  geceleri kaçıp  Beyoğlu’na  bira içmeye giderdik sabaha doğruda  yine  aynı  tünelden geri dönerdik. Birçokları ıslanır, yaralanırdı tünelden geçerken. Bayağı uzundur o tüneller biz belli bir kesimden dışarı çıkar, yola öyle  devam ederdik  Mehmet Ağar ve Mehmet Ali Yılmaz da çok iyi bilirler o tünelleri, yaşamadık demesinler yani. Haydarpaşa Lisesi’nde unutamadığım iki öğretmenim oldu  benim. Biri felsefe öğretmenimiz Uğur Hanım diğeri de edebiyat öğretmenim Lütfiye Hanım. Her ikisi de kimliğim ve kişiliğim  üzerinde söz sahibidir. Benim yaşama, ülkeme, insanlığa dair ne kadar  güzel kelimem, tavrım  ve davranışım varsa, hepsinde bu iki kadının emeği vardır. Onları hala saygıyla anarım. Hayata bakışımı belirlemişlerdir. Bugünkü  söylemlerimde de  payları vardır.

KADİR İNANIR